Święta Hufca

50 ROCZNICA
ZDOBYCIA IMIENIA SZARYCH SZEREGÓW
PRZEZ HUFIEC ZHP WARSZAWA-MOKOTÓW
1 9 6 7  —  2 0 1 7


Oto relacje z niektórych Rocznic Święta – możesz dopisać swoją – zapraszamy.

1967  Świę­to Huf­ca.
Przy­ję­cie Imie­nia i wrę­cze­nie sztan­da­ru
Instruk­to­rzy i śro­do­wi­ska Sza­rych Sze­re­gów oce­ni­li bar­dzo dobrze przy­go­to­wa­nia, jak i uro­czy­stość przy­ję­cia Imie­nia. Posta­no­wio­no nie­któ­re zada­nia na sta­łe wpro­wa­dzić do pro­gra­mu pra­cy Huf­ca. Usta­lo­no Świę­to Huf­ca na ostat­nią nie­dzie­lę wrze­śnia; w pią­tek wie­czo­rem miał się odby­wać cap­strzyk instruk­tor­ski na Powąz­kach przy kwa­te­rze Bata­lio­nu „Zoś­ka” –  przez 4 kolej­na lata „cichy”, co pięć lat z Ape­lem Pole­głych i wer­bli­sta­mi.

1968 I rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
W pra­cy z Boha­te­rem głów­ny nacisk był poło­żo­ny na poka­za­nie, że wal­ka nie była głów­nym celem pro­gra­mu Sza­rych Sze­re­gów. Pod­kre­śla­ny był sto­su­nek do nauki, domu rodzin­ne­go, spo­łe­czeń­stwa. Świę­to skła­da­ło się z dwóch czę­ści. Pierw­sza to biwa­ki, w któ­rych uczest­ni­czy­li też człon­ko­wie Sza­rych Sze­re­gów. Dru­gą była wiel­ka impre­za zucho­wa przy kamie­niu zucho­wym, w dniu Świę­ta Huf­ca.

1969 II rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
Celem pra­cy z Boha­te­rem było, aby każ­da dru­ży­na będą­ca rok po pró­bie dopra­co­wa­ła się wła­sne­go boha­te­ra. Świę­to było rów­nież zwią­za­ne z biwa­ka­mi, ale dłuż­szy­mi niż rok wcze­śniej, bo trwa­ją­cy­mi od sobo­ty do nie­dziel­ne­go popo­łu­dnia. Na biwa­kach odby­ły się ogni­ska i spraw­dzian orga­ni­za­cyj­ny dru­żyn. W dniach 26–27 wrze­śnia  1969 r.we wszyst­kich dru­ży­nach były dni mun­du­ro­we i ape­le w szko­łach,   poświę­co­ne boha­te­ro­wi huf­ca. 28 wrze­śnia po powro­cie z biwa­ków były zacią­gnię­te war­ty przy wyzna­czo­nych miej­scach pamię­ci, a następ­nie prze­marsz z pochod­nia­mi na miej­sce cen­tral­ne­go ogni­ska. Zuchy mia­ły spo­tka­nie i apel zucho­wy w godzi­nach przed­po­łu­dnio­wych przy kamie­niu zucho­wym, na tere­nie Ogród­ka Jor­da­now­skie­go przy ul. Odyń­ca.

1970 III rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Jak w roku poprzed­nim Świę­to skła­da­ło się z biwa­ków dru­żyn i szcze­pów i impre­zy cen­tral­nej.

1971 IV rocz­ni­ca  Świę­ta Huf­ca.
Świę­to zaczę­ło się od Cap­strzy­ku Instruk­tor­skie­go na Kwa­te­rze Sza­rych Sze­re­gów na Powąz­kach w dniu 18 wrze­śnia. W dniu 19 wrze­śnia o 9.30 odby­ła się zucho­wa akcja Kamień  przed sie­dzi­bą Huf­ca w Al. Nie­pod­le­gło­ści,  następ­nie dru­ży­ny zucho­we  przede­fi­lo­wa­ły na miej­sce Cen­tral­ne­go Ape­lu. Apel odbył   się o godzi­nie 10.45 na sta­dio­nie Syre­na w Al. Nie­pod­le­gło­ści.  Pro­gram obej­mo­wał bieg tere­no­wy, prze­marsz dru­żyn przez dziel­ni­cę do macie­rzy­stych szkół. W trak­cie tego Świę­ta po raz pierw­szy prze­ka­za­no przed­sta­wi­cie­lo­wi Oby­wa­tel­skie­go Komi­te­tu Odbu­do­wy Zam­ku Kró­lew­skie­go pie­nią­dze zaro­bio­ne pod­czas akcji let­niej w kwo­cie rów­nej ilo­ści har­ce­rzy w Huf­cu.

1972 Świę­to Huf­ca to pią­ta rocz­ni­ca zdo­by­cia imie­nia i otrzy­ma­nia sztan­da­ru.
Na Świę­to zapro­szo­no dru­ży­ny, szcze­py i huf­ce z całej Pol­ski noszą­ce imię Sza­rych Sze­re­gów lub mają­ce za boha­te­ra postać z nimi zwią­za­ną. Obcho­dy były w dniach 22 do 24 wrze­śnia. 22 wrze­śnia były wspól­ne ogni­ska i komin­ki z gość­mi. 23 wrze­śnia w ogród­ku Jor­da­now­skim przy ul. Odyń­ca wysta­wa pro­por­ców, tote­mów, kro­nik i urzą­dzeń obo­zo­wych w mia­stecz­ku zlo­to­wym na tere­nie Ogród­ka. Tego same­go dnia odby­ły się: semi­na­rium instruk­tor­skie i gra miej­ska szla­ka­mi walk Sza­rych Sze­re­gów. Wie­czo­rem cap­strzyk instruk­tor­ski na Powąz­kach. 24 wrze­śnia dru­ży­ny prze­ma­sze­ro­wa­ły wyzna­czo­ny­mi tra­sa­mi przez Moko­tów na sta­dion War­sza­wian­ki, gdzie odbył się Apel połą­czo­ny z defi­la­dą wszyst­kich dru­żyn. Po połu­dniu odby­ło się spo­tka­nie kadry Huf­ca z dziel­ni­co­wą Radą Przy­ja­ciół Har­cer­stwa.

1973 VI rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Przy­zna­nie pierw­szych Nakła­dek na Pla­kiet­kę.

1974 VII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Świę­to Huf­ca odby­ło się w powią­za­niu z akcją SYRENA 30. 14 wrze­śnia odby­ły się ogni­ska na pra­skim brze­gu Wisły. Potem rajd noc­ny dla dru­żyn star­szych i czę­ści dru­żyn młod­szych. Dru­ży­ny zucho­we docho­dzi­ły do ognisk z róż­nych punk­tów Pra­gi Płd. 15 wrze­śnia rano zuchy prze­ma­sze­ro­wa­ły spod kamie­nia w Ogród­ku Jor­da­now­skim na sta­dion War­sza­wian­ki. Młod­si har­ce­rze nie­bio­rą­cy udzia­łu w biwa­kach prze­ma­sze­ro­wa­li na sta­dion z wyzna­czo­nych miejsc zbió­rek. Gru­py biwa­ko­we dotar­ły ze sta­cji kole­jo­wych na sta­dion wyzna­czo­ny­mi tra­sa­mi. Apel roz­po­czął się o godzi­nie 11. Po ape­lu odby­ło się spo­tka­nie Kadry Huf­ca z wła­dza­mi dziel­ni­cy, a potem o 19 cap­strzyk instruk­tor­ski przy pły­cie Sza­rych Sze­re­gów na Powąz­kach.

1975 VIII rocz­ni­ca  Świę­ta Huf­ca
W tym roku Świę­to roz­po­czę­ło się 20 wrze­śnia od cap­strzy­ku instruk­tor­skie­go na Powąz­kach. W godzi­nie cap­strzy­ku har­ce­rze zacią­gnę­li jed­no­go­dzin­ne war­ty przy miej­scach pamię­ci na tere­nie Moko­to­wa. W nie­dzie­lę 21 wrze­śnia odby­ło się Świę­to Huf­ca na Sta­dio­nie War­sza­wian­ki. Po Ape­lu odbył się festyn na obiek­tach War­sza­wian­ki, w skład któ­re­go wcho­dzi­ło wie­le imprez o cha­rak­te­rze spor­to­wym. Po połu­dniu w Domu Kul­tu­ry przy ul. Łowic­kiej odbył się prze­gląd pio­sen­ki har­cer­skiej, a tak­że prze­gląd fil­mów poświę­co­nych boha­te­ro­wi Huf­ca.

1976 IX rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Zbli­ża­ła się pierw­sza okrą­gła (10) rocz­ni­ca zdo­by­cia przez Hufiec imie­nia Sza­rych Sze­re­gów. Nie wyma­ga­ło dys­ku­sji, że odbę­dzie się ona na War­sza­wian­ce i przy­po­mni­my sobie jak wyglą­da­my po 10 latach pra­cy z naszym Boha­te­rem. Ale wcze­śniej była 9 rocz­ni­ca. Chcie­li­śmy, aby była ona inne niż poprzed­nie. Jedy­ne co posta­no­wi­li­śmy zacho­wać, to spo­tka­nie instruk­tor­skie na cmen­ta­rzu Powąz­kow­skim w kwa­te­rze Zoś­ki. A co ze Świę­tem? Trud­no przy­po­mnieć sobie po latach, czyj to był pomysł, ale chwy­cił. Posta­no­wi­li­śmy : odwie­dzi­my z oka­zji nasze­go Świę­ta ten obszar zwią­za­ny z naszym Boha­te­rem, gdzie bywa­my nie­zbyt czę­sto, ale pamię­ta­ją o nim nasze dru­ży­ny. Miej­sce krwa­wych walk oddzia­łów AK Gru­py Kam­pi­nos, czy­li Pocie­chę. Tam, na wybru­ko­wa­nej dro­dze, odby­ła się defi­la­da całe­go Huf­ca, tam zło­ży­li­śmy kwia­ty na mogi­le Jerzy­ków i w Pal­mi­rach, a tak­że na gro­bach Powstań­ców Stycz­nio­wych. Przed samą defi­la­dą od rana dru­ży­ny zgła­sza­ły się na wyzna­czo­ne miej­sca w Pusz­czy, pobie­ra­ły przy­go­to­wa­ne wor­ki i sprzą­ta­ły w dro­dze na apel to zanie­dba­ne wów­czas miej­sce. Po skoń­czo­nym Świę­cie wywieź­li­śmy na wysy­pi­sko kil­ka cię­ża­ró­wek uzbie­ra­nych śmie­ci. Była to chy­ba pierw­sza taka akcja, któ­rą potem nazwa­no „Sprzą­ta­niem Świa­ta” i orga­ni­zo­wa­no z oka­zji eko­lo­gicz­ne­go Świę­ta Zie­mi. Har­ce­rze star­si świę­to­wa­li w Kam­pi­no­sie już od sobo­ty i orga­ni­zo­wa­li tam poza sprzą­ta­niem noc­ne bie­gi i manew­ry. Świę­to było super i uda­ło się nam połą­czyć w nim sen­sow­ną spo­łecz­ną służ­bę z zadu­mą nad naszym Boha­te­rem.

1977 X rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
Świę­to odby­ło się w roku 1977 na sta­dio­nie War­sza­wian­ki. Pro­gram Świę­ta był wzo­ro­wa­ny na uro­czy­sto­ści przy­ję­cia Imie­nia przez Hufiec. Wyko­na­na zosta­ła repli­ka Sztan­da­ru Huf­ca, a pierw­szy Sztan­dar został uzna­ny za histo­rycz­ny.

1978 XI rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.  
Świę­to odby­ło się w Wila­no­wie. Hufiec sta­nął do ape­lu przed Pała­cem Wila­now­skim, tam też odby­ła się defi­la­da oraz wido­wi­sko Świa­tło i Dźwięk.

1979 XII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca
W kolej­nym roku spo­tka­li­śmy się, sta­jąc do ape­lu na Pły­cie Czer­nia­kow­skiej, gdzie uczci­li­śmy defi­la­dą Wszyst­kich Pole­głych w Powsta­niu War­szaw­skim, a szcze­gól­nie Tych na Czer­nia­ko­wie.

1980 XIII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.  
Świę­to odby­li­śmy poza Moko­to­wem, w Śród­mie­ściu, nie­da­le­ko miej­sca śmier­ci Krzysz­to­fa Kami­la Baczyń­skie­go, czy­li na Pla­cu Teatral­nym pod pomni­kiem Boha­te­rów War­sza­wy. Ten apel tak­że zapi­sał się w naszej pamię­ci szcze­gól­nie, w związ­ku z odzna­cze­niem Huf­ca Zło­tym Meda­lem Opie­ku­na Miejsc Pamię­ci Naro­do­wej. Defi­la­da przed pomni­kiem Nike na tle Teatru Wiel­kie­go wyglą­da­ła jak w powstań­czej pio­sen­ce. Dziś na miej­scu nasze­go ówcze­sne­go ape­lu god­nie stoi odbu­do­wa­ny gmach przed­wo­jen­ne­go War­szaw­skie­go Ratu­sza.

Kolej­ne Świę­ta po dzie­sią­tym orga­ni­zo­wa­li­śmy ina­czej, usta­li­śmy żeby dopie­ro pięt­na­ste odby­ło się zno­wu na sta­dio­nie, ale mie­li­śmy ambi­cję, zor­ga­ni­zo­wa­nia z tej oka­zji ogól­no­pol­skie­go Zlo­tu har­cer­skie­go w War­sza­wie na Sie­kier­kach. Nie­ste­ty XV Świę­to wypa­dło w 1982 roku i cza­sy sta­nu wojen­ne­go unie­moż­li­wi­ły nam zre­ali­zo­wa­nie tej idei.

1981 XIV rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
Skoń­czy­ło się na XIV Świę­cie w Rogoź­ni­cy. To Świę­to mia­ło być przy­go­to­wa­niem i pró­bą gene­ral­ną przed pla­no­wa­ny­mi na 1982 rok  wiel­ki­mi obcho­da­mi 15 rocz­ni­cy przy­ję­cia Imie­nia przez Hufiec.
Zaczę­ło się pro­za­icz­nie. Po kolej­nym Raj­dzie Arse­nał, w któ­rym już tra­dy­cyj­nie brał udział Szczep „Watra” im. Flo­ria­na Mar­ci­nia­ka z Gdań­ska, odby­ło się spo­tka­nie instruk­to­rów. Komen­dant Watry Witold Rusi­niak nama­wiał nas do wspól­ne­go uczcze­nia pamię­ci Flo­ria­na Mar­ci­nia­ka w miej­scu Jego kaź­ni na tere­nie byłe­go obo­zu kon­cen­tra­cyj­ne­go w Gross Rosen (obec­nie Rogoź­ni­ca). Watra mia­ła już ufun­do­wa­ną tabli­cę, trze­ba było ją tyl­ko wmu­ro­wać i uro­czy­ście odsło­nić 27 wrze­śnia w rocz­ni­cę powsta­nia Sza­rych Sze­re­gów.. Nasz Hufiec miał wysłać dele­ga­cję. Data uro­czy­sto­ści zbie­gła się z tra­dy­cyj­nym ter­mi­nem Świę­ta Huf­ca. Kil­ko­ro „sza­leń­ców” z komen­dy wymy­śli­ło aby calę nasze obcho­dy prze­nieść do Rogoź­ni­cy – spe­cjal­nym pocią­giem prze­wieź­li­śmy oko­ło 2000 har­ce­rzy, któ­rzy roz­bi­li namio­ty na oko­licz­nych wzgó­rzach. Orga­ni­za­cyj­ne spra­wy kom­pli­ko­wał nasz udział w Zlo­cie Ogól­no­pol­skim, któ­ry przy­go­to­wa­li­śmy wraz z Cho­rą­gwią Wał­brzy­ską i Szcze­pem Watra. W sobo­tę było nasze Świę­to, w nie­dzie­lę zlot i polo­wa Msza Świę­ta z ape­lem pole­głych na tere­nie byłe­go Obo­zu; wie­czo­rem likwi­da­cja biwa­ków i powrót do War­sza­wy. Tra­dy­cyj­ny cap­strzyk instruk­tor­ki odbył się tydzień wcze­śniej.
W Rogoź­ni­cy w sobo­tę poszcze­gól­ne obo­zo­wi­ska reali­zo­wa­ły indy­wi­du­al­ne pro­gra­my – wie­czo­rem w kamie­nio­ło­mach odby­ło się wspól­ne ogni­sko z har­ce­rza­mi z całej Pol­ski, uświet­nio­ne gawę­dą Dru­ha Sta­ni­sła­wa Bro­niew­skie­go „Orszy”.
W sobo­tę Sza­ro­sze­re­gow­cy mie­li swój pierw­szy po woj­nie zlot w Strze­go­miu.
W nie­dziel­ny pora­nek z gór zaczę­ły spły­wać sze­re­gi har­ce­rzy w kolum­nach ze sztan­da­ra­mi na plac, na któ­rym odbył się apel Świę­ta Huf­ca, następ­nie odbył się prze­marsz przez wieś Rogoź­ni­ca na teren zlo­tu.
Licz­ba uczest­ni­ków Zlo­tu pora­zi­ła orga­ni­za­to­rów. Nastą­pił mały „zamach sta­nu” i moko­tow­scy instruk­to­rzy prze­ję­li komen­dę pla­cu i wyko­na­li rów­nież pra­ce „lite­rac­kie”, tzn. napi­sa­nie roz­ka­zu.
Komen­dant pla­cu zamel­do­wał  zlot: Dru­hu Naczel­ni­ku Sza­rych Sze­re­gów, Dru­hu Naczel­ni­ku Związ­ku Har­cer­stwa Pol­skie­go….” Raport ode­bra­li obaj Dru­ho­wie Naczel­ni­cy. Było to dla nas bar­dzo waż­ne.
Po ape­lu nastą­pi­ło odsło­nię­cie Tabli­cy i odczy­ta­nie ape­lu pole­głych.
To Świę­to mia­ło wiel­kie zna­cze­nie dla Huf­ca. Rok póź­niej we wrze­śniu trwał jesz­cze stan wojen­ny – zło­ży­li­śmy tyl­ko kwia­ty na Powąz­kach.

1982 XV rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Świę­to (pierw­sze w sta­nie wojen­nym) to kame­ral­ne impre­zy wewnątrz huf­co­we.

1983 XVI

1984 XVII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
Odby­ła się defi­la­da na Agry­ko­li.

1985 XVIII

1986 XIX

1987 XX rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca
Świę­to obfi­to­wa­ło w wysta­wy foto­gra­ficz­ne umiesz­cza­ne w roż­nych punk­tach Dziel­ni­cy (kinie Sto­li­ca i Moskwa, teatrze Nowym, Domu kul­tu­ry Łowic­ka, Kadr, Domu Sztu­ki Ursy­nów, Klu­bie Gar­ni­zo­no­wym). Na Cyplu Czer­nia­kow­skim zor­ga­ni­zo­wa­no „mia­stecz­ko zlo­to­we”, a na Skwe­rze Mał­kow­skich impre­zę  rekre­acyj­no — roz­ryw­ko­wą dla dzie­ci. Instruk­to­rzy spo­tka­li się na cap­strzy­ku na Powąz­kach i w Pała­cu Mło­dzie­ży. Spo­tka­nie w  Pała­cu połą­czo­ne było z wystę­pem Gawę­dy.

1988 XXI

1989 to XXII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca. 
Świę­to zosta­ło włą­czo­ne w obcho­dy 50 rocz­ni­cy wybu­chu II Woj­ny Świa­to­wej i powsta­nia Sza­rych Sze­re­gów. Głów­ną uro­czy­sto­ścią było odsło­nię­cie Tabli­cy na budyn­ku przy Noakow­skie­go, w któ­rym odby­ło się posie­dze­nie człon­ków Rady Naczel­nej 27.09.1939 roku i powo­ła­nie do życia Sza­rych Sze­re­gów. W uro­czy­sto­ści tej uczest­ni­czy­ły dele­ga­cje dru­żyn Huf­ca. Na Powąz­kach Szczep 169 WDHiZ przy­go­to­wał cichy cap­strzyk instruk­tor­ski.

1990 XXIII rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca
Świę­to – to zbiór­ka dru­żyn Huf­ca w Par­ku Dre­sze­ra, prze­marsz uli­ca­mi Moko­to­wa na apel przy Tabli­cy Jan­ka Byt­na­ra „Rude­go” w Al. Nie­pod­le­gło­ści 159. Na uro­czy­stym ape­lu służ­bę peł­ni­ły Szcze­py 18 WDHiZ i 169 WDHiZ. Uczest­ni­ków ape­lu pozdro­wi­ła Druh­na Dusia Dzie­kań­ska – sio­stra Jan­ka. Wie­czo­rem odbył się cap­strzy­ku na Powąz­kach dla wszyst­kich uczest­ni­ków uro­czy­sto­ści.

1991 XXIV rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca.
Świę­to mia­ło być trój­e­ta­po­we, ale zwy­cza­jo­wo odbył się apel Huf­ca na Skwe­rze Mał­kow­skich, któ­ry zakoń­czył się krę­giem i Brat­nim Sło­wem. Dru­ży­ny mia­ły przy­go­to­wać festy­ny i zapro­sić na nie inne dru­ży­ny. Jak w takich przy­pad­kach bywa, jed­ni zro­bi­li dużo, a inni nic.  Zamiast cap­strzy­ku była „impre­za” wie­czor­na na Powąz­kach.

1992 XXV rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca
Świę­to trwa­ło od piąt­ku do nie­dzie­li. Zaczę­ło się tra­dy­cyj­nym cap­strzy­kiem instruk­tor­skim na Powąz­kach z Ape­lem Pole­głych z 1967 roku. W sobo­tę rano był uro­czy­sty Apel Huf­ca, po nim Masza Świę­ta w koście­le Św. Micha­ła. Odbył się festyn na Skwe­rze Mał­kow­skich przy Puław­skiej, któ­ry przy­go­to­wa­ły dru­ży­ny i szcze­py, połą­czo­ny z wysta­wą pio­nier­ki obo­zo­wej i zdob­nic­twa. Festyn trwał do nie­dziel­ne­go popo­łu­dnia. Uczest­ni­ków i gości było mnó­stwo, a Druh Bog­dan Decz­kow­ski „Lau­dań­ski” pod­pi­sy­wał swo­ją książ­kę „Wró­bel z Kamie­ni na sza­niec”.
W sobo­tę było też spo­tka­nie instruk­tor­skie w hote­lu Mariot (pra­wie skan­dal), bo jak mogą  har­ce­rze spo­ty­kać się w Sali luk­su­so­we­go hote­lu. Pra­sa nas pra­wie zlin­czo­wa­ła i głu­po­ty nie­stwo­rzo­ne wypi­sy­wa­no (z rze­tel­no­ścią dzien­ni­kar­ską nie­ma­ją­ce nic wspól­ne­go). Spo­tka­nie zor­ga­ni­zo­wa­ły „Żubry”. Uczest­ni­czy­li w nim nasi Przy­ja­cie­le z Sza­rych Sze­re­gów oraz reży­ser i akto­rzy – odtwór­cy głów­nych ról w fil­mie „Akcja pod Arse­na­łem”.

1993 w XXVI rocz­ni­cę razem z księ­dzem pra­ła­tem Józe­fem Majem świę­to­wa­li­śmy odsło­nię­cie pomni­ka poświę­co­ne­go Pomor­do­wa­nym przez UB w latach 1945–1956. Uro­czy­sty apel Huf­ca odbył się na pla­cu przy torze Ste­gny, po czym prze­ma­sze­ro­wa­li­śmy Al. Sikor­skie­go na uro­czy­sto­ści odsło­nię­cia Pomni­ka Męczen­ni­ków Ter­ro­ru Komu­ni­stycz­ne­go, któ­re roz­po­czę­ły się Mszą Św. Polo­wą cele­bro­wa­ną przez Księ­dza Pry­ma­sa Kar­dy­na­ła Józe­fa Glem­pa.
Har­ce­rze i har­cer­scy ratow­ni­cy peł­ni­li służ­bę na pla­cu, a w Huf­cu zor­ga­ni­zo­wa­li­śmy punkt sani­tar­ny.

1994 XXVII

1995 XXVIII

1996 XXIX rocz­ni­ca Świę­ta Huf­ca
Świę­to: to tra­dy­cyj­ny cap­strzyk instruk­tor­ski, kon­fe­ren­cja pro­gra­mo­wa zwią­za­na z jubi­le­uszo­wym rokiem XXX-lecia,  porząd­ko­wa­nie Miejsc Pamię­ci Naro­do­wej na Moko­to­wie. Głów­ne uro­czy­sto­ści odby­ły się pod pomni­kiem Puł­ku „Basz­ta”.

1997  Świę­to w XXX rocz­ni­cę przy­ję­cia imie­nia obej­mo­wa­ło impre­zy śro­do­wi­sko­we w miej­scach dzia­ła­nia szcze­pów i dru­żyn, wysta­wę objaz­do­wą po szko­łach moko­tow­skich, cap­strzyk instruk­tor­ski na Powąz­kach, uro­czy­sty apel i ogni­sko zuchów, har­ce­rek,  har­ce­rzy i instruk­to­rów. „Żubry” przy­go­to­wa­ły spo­tka­nie poko­leń instruk­tor­skich w Bel­we­de­rze. Było oko­ło 300 byłych i obec­nych instruk­to­rów, no i nasi Przy­ja­cie­le: hm Sta­ni­sław Bro­niew­ski „Orsza” i hm Sta­ni­sław Sie­radz­ki „Świst”. Zaśpie­wa­ła też Gawę­da. Moż­na było z kusto­szem zwie­dzić Bel­we­der i wysta­wę poświę­co­ną Józe­fo­wi Pił­sud­skie­mu. Zaczę­to zbie­rać mate­ria­ły do histo­rii Huf­ca, któ­ra zosta­ła opra­co­wa­na i wyda­na w następ­nym roku.

1998 XXXI

1999 XXXII

2000 XXXIII

2001 XXXIV

2002 XXXV rocz­ni­ca.  
28 wrze­śnia na Cyplu Czer­nia­kow­skim przy­go­to­wa­no har­cer­ską grę rodzin­ną, a o 15.00 w Teatrze na Wodzie w Łazien­kach Kró­lew­skich odbył się Har­cer­ski Kon­cert przy­go­to­wa­ny przez śro­do­wi­ska. 29.09. o godz. 10.00 była Msza Św. w  koście­le Św. Micha­ła, a o 12.00 apel Huf­ca na sta­dio­nie War­sza­wian­ki.

2003 XXXVI

2004 XXXVII

2005 XXXVIII

2006 XXXIX

2007 do XL rocz­ni­cy Świę­ta Huf­ca zaczę­to przy­go­to­wa­nia od wyty­cze­nia zagad­nień i celów. Sku­pio­no się na 4 głów­nych zagad­nie­niach: lep­szym pozna­niu, prze­ży­ciu i zro­zu­mie­niu histo­rii Sza­rych Sze­re­gów i histo­rii Huf­ca, budo­wa­niu wię­zi mię­dzy instruk­to­ra­mi i har­ce­rza­mi w Huf­cu, poka­za­niu naszej obec­no­ści i udzia­łu w życiu wspól­no­ty lokal­nej, kształ­to­wa­niu posta­wy patrio­tycz­nej. Wyzna­czo­no cele dla:

  • Har­ce­rzy – każ­dy har­cerz prze­ży­je nie­za­po­mnia­ny har­cer­ski rok, har­ce­rze pozna­ją się wza­jem­nie mię­dzy śro­do­wi­ska­mi, będą mie­li poczu­cie, że jest ich wie­lu, każ­dy har­cerz będzie dum­ny z bycia har­ce­rzem na Moko­to­wie (będzie znał histo­rię Huf­ca, Sza­rych Sze­re­gów i szcze­pu, 90% har­ce­rzy zdo­bę­dzie Pla­kiet­kę Huf­ca, 50% odzna­kę Świę­ta Huf­ca, każ­dy har­cerz weź­mie udział w służ­bie na rzecz wspól­no­ty lokal­nej).
  • Instruk­to­rów – każ­dy instruk­tor będzie miał poczu­cie przy­na­leż­no­ści do wspól­no­ty Huf­ca i współ­od­po­wie­dzial­no­ści za Hufiec, zosta­nie nawią­za­na wspól­no­ta instruk­tor­skich poko­leń, każ­dy instruk­tor będzie czer­pał inspi­ra­cję z idei Sza­rych Sze­re­gów – i dla sie­bie, budo­wa­nia swo­jej oso­bo­wo­ści i prze­ka­zy­wa­nia war­to­ści har­ce­rzom, instruk­to­rzy zapa­lą do dzia­ła­nia har­ce­rzy w szcze­pach i dru­ży­nach, wszy­scy instruk­to­rzy będą mieć Pla­kiet­kę Huf­ca.
  • Śro­do­wi­ska – pozna­nie wła­snej histo­rii, pro­mo­cja w śro­do­wi­sku lokal­nym.
  • Inne – oży­wie­nie sta­ni­cy i przy­go­to­wa­nie Izby Pamię­ci do zwie­dza­nia, lek­cje w Izbie Pamię­ci, zaist­nie­nie na Moko­to­wie, sfi­na­li­zo­wa­nie Sza­ro­sze­re­go­wej Mapy Moko­to­wa w Inter­ne­cie.

Start zapla­no­wa­no na 22.02. Waż­ne było też, aby ten rok jubi­le­uszo­wy i jego głów­ne nur­ty uwzględ­nić w pro­gra­mach raj­dów: Pan­ter­ko­wym, Orlim Szla­kiem, Rad Dru­żyn Zucho­wych, pro­gra­mach obo­zo­wych.
Spo­tka­nie poko­leń przy­go­to­wa­ły „Żubry” na Zam­ku Kró­lew­skim. Wyda­no album  o Huf­cu „Pod rękę przez cały Moko­tów”. W spo­tka­niu uczest­ni­czył też Mar­sza­łek Sej­mu  Rze­czy­po­spo­li­tej Bro­ni­sław Komo­row­ski z Mał­żon­ką – obo­je byli instruk­to­ra­mi nasze­go Huf­ca.

2008 XLI

2009 XLII

2010 XLIII

2011 XLIV

2012 XLV

2013 XLVI

2014 XLVII

2015 XLVIII rocz­ni­ca. 
Świę­to doty­czy­ło nasze­go huf­ca. W cią­gu dnia har­ce­rze i zuchy bra­li udział w grach na orien­ta­cję na tra­sach zwią­za­nych z Boha­te­rem. Póź­niej dotar­li na miej­sce biwa­ku w ośrod­ku TPD Hele­nów w Waw­rze. Tam mogli poznać szcze­py i cia­ła huf­ca pod­czas przy­go­to­wa­ne­go przez ich instruk­to­rów pik­ni­ku. Dla przy­kła­du: Szczep 413 WDHiZ przy­go­to­wał bieg w zbroi rzym­skie­go legio­ni­sty, 40 WDHiZ — zaję­cia lino­we, 23 WDHiZ — wysta­wę o szcze­pie, a 53 WDHiZ zadbał o dobrą atmos­fe­rę zapra­sza­jąc wszyst­kich do kawia­ren­ki. Po pik­ni­ku odby­ły się ogni­ska wszyst­kich namiest­nictw. Świę­to zakoń­czy­li­śmy nie­dziel­nym ape­lem. Komen­dant­ka świę­ta: hm. Anna Wit­ten­berg (40 WDHiZ).

2016 XLIX rocz­ni­ca.
Świę­to w for­mie biwa­ku huf­ca odby­wa­ło się na Cyplu Czer­nia­kow­skim. Har­ce­rze bra­li udział w grach przy­bli­ża­ją­cych zna­jo­mość Boha­te­ra, a po zakoń­cze­niu zma­gań goto­wa­li potra­wy na kuch­niach polo­wych, efek­ty przed­sta­wia­jąc w kon­kur­sie kuli­nar­nym. W cza­sie Świę­ta odby­ło się tak­że ogni­sko instruk­tor­skie, w cza­sie któ­re­go zasta­na­wia­li­śmy się, jak dziś pra­co­wać z eto­sem Sza­rych Sze­re­gów. Komen­dant­ka świę­ta: pwd. Jadwi­ga Pisar­ska (23 WDHiZ „Poma­rań­czar­nia”).

2017 L