Obrót cholesterolu estrogenowego w osoczu u pacjentów z normocholesterolemią i hipercholesterolemią oraz jego związek z budową ciała

Szybkość obrotu całkowitego zestryfikowanego cholesterolu w osoczu została zmierzona po dożylnym wstrzyknięciu trytowanego kwasu mevalonowego u 16 mężczyzn z chorobą niedokrwienną serca. Cztery osoby były normocholesterolemiczne, a 12 było hipercholesterolemiczne; wśród tych ostatnich 3 cierpiało na rodzinną hipercholesterolemię, a 6 miało nadwagę. Obroty zestryfikowanego cholesterolu w osoczu były najwyższe wśród osób z nadwagą z hipercholesterolemią, a najmniej wśród osób z rodzinną hipercholesterolemią. Osoby z hipercholesterolemią o p...

Regulacja kory nerek Amoniakemia I. STYMULACJA NERKI CORTEX AMONIAGENIZJA W VITRO ZA POMOCĄ PLAZMY ODIZOLOWANEJ Z NASION RAKOWATYCH ACIDOTYCZNYCH

Przebadaliśmy ostrą nerkową odpowiedź metaboliczną u szczurów zakwaszonych pojedynczą doustną dawką chlorku amonu. Korty plastyczne z ostrych (2-h) kwasowych szczurów wykorzystywały więcej glutaminy i wytwarzały więcej amoniaku i glukozy z glutaminy niż plastry z normalnych zwierząt. Gdy wycinki korowe od normalnych szczurów były wstępnie traktowane in vitro osoczem izolowanym od szczurów o ostrym kwasie, osiągnęły one podobny wzrost wykorzystania glutaminy, tworzenia amoniaku i glukoneogenezy z glutaminy. Nie zaobserwowaliśmy takiej stymulacji w...

Demonstracja 26-hydroksylacji steroidów C27 w fibroblastach ludzkiej skóry i niedobór tej aktywności w krętniczo-mózgowej żółtaczce.

Wykazano 26-hydroksylację 5 beta-cholestanu-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu i innych steroidów C27 w hodowanych fibroblastach skóry od zdrowych osób. Aktywności w fibroblastach skóry wynosiły w przybliżeniu 5-10% wartości obserwowanych wcześniej w ludzkich homogenatach wątroby i były hamowane przez CO. Pozorna Km była najniższa dla 5 beta-cholestan-3 alfa, 7 alfa, 12 alfa-triolu (1,3 mumol / litr) i najwyższe dla 5-cholesteno-3 beta, 7 alfa-diolu (12 mumol / litr). Szybkość 26-hydroksylowania była najwyższa przy 7 alfa-hydroksy-4-cholesten-3-onu. Cechy...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (o...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-bet...

Detekcja nosiciela hemofilii B przez zastosowanie polimorfizmu miejsca restrykcyjnego związanego z koagulacyjnym genem czynnika IX.

Klonowany komplementarny DNA dla czynnika krzepnięcia IX (FIX) wykrywa częstą odmianę polimorfizmu długości restrykcyjnej (RFLP) w ludzkich genomowych DNA trawionych endonukleazą restrykcyjną Taq I. Ten marker genetyczny został użyty, równolegle z koagulacją i testami immunologicznymi, w celu śledzenia segregacja nieprawidłowego genu FIX w dużej rodzinie hemofilii B. Spośród sześciu potencjalnych żeńskich nosicieli, testy funkcjonalne wykazały, że cztery miały wysokie prawdopodobieństwo, a dwa małe prawdopodobieństwo bycia nosicielami. Analiza ...

Synovium jako źródło interleukiny 6 in vitro. Wkład w lokalne i układowe objawy zapalenia stawów.

Zapalenie maziówki jest często związane ze zmianami ogólnoustrojowymi, takimi jak zwiększone poziomy białek ostrej fazy i hipergammaglobulinemię, których nie można wytłumaczyć cytokinami opisanymi w płynach maziówkowych i wydzielinach synoviocytu. Interleukina 6 (IL-6) została ostatnio scharakteryzowana jako mediator wielu odpowiedzi zapalnych. Ta cytokina promuje wzrost i różnicowanie limfocytów T i B oraz syntezę białka ostrej fazy. Zbadaliśmy zatem produkcję IL-6 przez synowiocyty ludzkie i jej obecność w płynach maziowych. W warunkach in vitr...

Czynniki reumatoidalne z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów są genetycznie heterogeniczne i somatycznie zmutowane.

Zgłaszamy sekwencje DNA genów immunoglobuliny ciężkiego i lekkiego łańcucha 11 monoklonalnych czynników reumatoidalnych (RF) wydzielających z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Wynika to z analizy immunogenetycznej tych linii, że aktywność RF związana z RA może powstawać z wielu różnych genów łańcucha ciężkiego i lekkiego i kombinacji genów. Chociaż odpowiedź RF naszych dwóch pacjentów wykazuje odchylenie w zakresie wykorzystania genów w stosunku do tych genów używanych do kodowania monoklonalnych RF,...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wy...

Regulacja akumulacji cytoplazmatycznej 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104 jest niezależna od regulacji receptora folanowego.

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób receptor folanowy (zwany również folenderem błonowym) jest w stanie dostarczyć kwas 5-metylotetrahydrofoliowy do cytoplazmy komórek MA104 zubożonych w folian, zbadaliśmy kinetykę ruchu od powierzchni komórki do cytoplazmy. Związany kwas 5-metylotetrahydrofoliowy przeniesiono do odpornego na kwasy przedziału membranowego z szybkością 0,9-1,0 pmol / 10 (6) komórek na godzinę. Ten kwas foliowy pojawił się w cytoplazmie w tym samym tempie. Ponadto, cytoplazmatyczny kwas 5-metylotetrahydrofoliowy ulegał poliglutaminacji...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilość reprezentowała desmozyny z 61% e...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali ...

Czynnik natriuretyczny w surowicy pacjentów z przewlekłą mocznicą

Surowice od osób chronicznie moczonych i zdrowych poddano filtracji żelowej Sephadex G-25 i tę samą frakcję obu podawano w infuzji szczurom ze zmniejszoną populacją nefronów w celu określenia wpływu na wydalanie sodu. Szybkość wydalania sodu i frakcjonowane wydalanie sodu wzrosły nieznacznie wraz z normalnymi frakcjami; ale wzrost obu parametrów funkcjonalnych wytwarzanych przez frakcje mocznicowe był znacznie i znacznie większy. Natriurezy nie można wytłumaczyć powiązanymi zmianami w szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), klirensem para-aminohip...

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 występuje przede wszystkim, choć nie wył...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (l...

Proponowane miejsce wiązania heparyny w antytrombinie na bazie argininy 47. Nowy wariant Rouen-II, 47 Arg do Ser.

Antytrombina Rouen-II, nowy dziedziczny wariant antytrombiny-III, znaleziono u dwóch członków rodziny bez określonej historii zakrzepicy. Badani mieli normalne antygenowe stężenia antytrombiny i normalną progresywną aktywność hamującą. Jednak wariant miał wadliwe aktywności kofaktora heparyny i siarczanu heparanu i nie był aktywowany przez syntetyczny pentasacharyd reprezentujący minimalną sekwencję heparyny. Nieprawidłową antytrombinę wyizolowano stosując chromatografię z heparyną-sefarozą i po elektroforezie przy pH 8,6 migrowano bardziej anod...

Zwiększona wrażliwość tarczycy u szczurów zubożonych w jod na działanie goitrogeniczne tyreotropiny

Obecne badania pokazują, że zubożenie jodu zwiększa wrażliwość tarczycy na działanie goitrogeniczne tyreotropiny. Zubożenie jodu indukowano przez karmienie szczurów dietą o niskiej zawartości jodu zawierającą propylotiouracyl przez 10-14 dni przed wycięciem podniebiennym. Nagromadzeniu jodu w tarczycy po usunięciu przysadki zapobiegano poprzez kontynuację leków przeciwtarczycowych w diecie. Dawki tyreotropiny wynoszącej zaledwie 3 mU / 100 g masy ciała na dobę powodowały znaczne powiększenie tarczycy po 3-7 dniach u szczurów zubożonych w jod. Do...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także r...

Kompletne sekwencje białkowe regionów zmiennych klonowanych ciężkich i lekkich łańcuchów ludzkiego przeciwciała przeciw cytomegalowirusowi wykazują uderzające podobieństwo do ludzkich monoklonalnych czynników reumatoidalnych z rodziny idiotypów Wa.

Kompletne sekwencje aminokwasów i nukleotydów regionów zmiennych łańcuchów ciężkiego i lekkiego polipeptydu przeciwciała neutralizującego przeciwciało anty-cytomegalowirusowe (CMV) ludzkiej wykazują wyraźną homologię z czynnikami reumatoidalnym IgM (RF) rodziny idiotypów Wa. Przeciwciała przeciw CMV i RF RF mają w zwykłych segmentach genów VKIIIb, JK1 i VHIa, ale wykorzystują różne segmenty genu DH i JH. Przeciwciało anty-CMV nie ma aktywności RF i nie wyraża idiotypu Wa. Wa RF nie mają aktywności anty-CMV. Jednak podzbiór Wa RFs i przeciwci...

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytowo-makrofagowe stymuluje dojrzałą ludzką funkcję neutrofili i eozynofili in vitro, ekspresję receptora powierzchniowego i przeżycie.

Oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (rH GM-CSF) był silnym stymulatorem dojrzałych ludzkich eozynofili i neutrofili. Oczyszczony rH GM-CSF wzmagał aktywność cytotoksyczną neutrofili i eozynofili przeciw celom pokrytym przeciwciałem, stymulował fagocytozę dezaktywowanych w surowicy drożdży przez oba typy komórek w sposób zależny od dawki i stymulował jodowanie w obecności neutrofili w obecności zymosanu. Dodatkowo, rH GM-CSF wzmacniało-stymulowaną degranulację uprzednio traktowanych neutrofilów cy...

Identyfikacja czynnika hamującego uwalnianie histaminy wytwarzanego przez ludzkie jednojądrzaste komórki in vitro.

Ludzkie komórki jednojądrzaste (MNC) wydzielają czynnik uwalniający histaminę (HRF) podczas hodowli in vitro. HRF indukuje uwalnianie histaminy i innych mediatorów z bazofilów i komórek tucznych. Wykazaliśmy, że MNC produkuje również czynnik hamujący uwalnianie histaminy (HRIF) i że synteza jest wzmacniana przez hodowlę z fizjologicznymi stężeniami histaminy (10 (-10) do 10 (-6) M) i przez mitogen konkanawalinę A ( Con A). HRIF nie wpływa na uwalnianie zainicjowane przez inne leki pobudzające wydzielanie, takie jak alergen, anty-IgE, C5a, Con A i oct...

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywno...

Trwałość fenotypu powodującego zmniejszenie kolagenu w hodowanych fibroblastach twardziny po krótkotrwałym narażeniu na interferony.

Przejściowe narażenie na czynniki związane z zapaleniem, czynniki stymulujące fibroblasty, wydaje się inicjować zwłóknienie przez indukowanie uporczywie aktywowanych fenotypów eksponowanych przez hodowle fibroblastów pochodzące ze skóry twardziny i innych tkanek włóknistych. Aby określić, czy jedna klasa czynników hamujących fibroblasty, interferony (IFN), odgrywają rolę w eliminowaniu zwłóknienia, działając jako trwałe dezaktywatory fibroblastów, zahamowaliśmy (40-60%) wzrost i produkcję kolagenu normalnych fibroblastów skórnych i hipercho...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, ż...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji komor...

Poziomy we krwi i szybkość wytwarzania 17-hydroksypregnenolonu u człowieka

Opracowano wiarygodny test radio-ligand do pomiaru 17-hydroksypregnenolonu w osoczu krwi obwodowej człowieka. Średnie stężenie 17-hydroksypregnenolonu w osoczu u mężczyzn wynosiło 1,9 ?g / ml; a u kobiet 3,5 miligrama / ml. Te środki nie różniły się znacząco od siebie, a poziomy były takie same w fazie pęcherzykowej i lutealnej cyklu miesiączkowego. U kobiet kora nadnerczy była źródłem 17-hydroksypregnenolonu; u mężczyzn 40% zostało wytworzone przez jądra. Ponieważ wskaźnik klirensu metabolicznego wynosił około 2000 litrów / 24 godziny, osza...

Analiza molekularna wariantowej rodzinnej polineuropatii amyloidotycznej z ataksją móżdżkową i znakami w kształcie piramidy.

Przebadano japońską rodzinę o nietypowej rodzinnej amyloidotycznej polineuropatii typu I (FAP) w Iiyama w Japonii. Większość członków rodziny ma dysfunkcje w ośrodkowym układzie nerwowym, oprócz typowych objawów typu I FAP. Gen transtyretyny (TTR, zwany także prealbuminą) nietypowego FAP (FAP-IY) analizowano technikami rekombinacji DNA i metodą RIA. Stwierdzono, że mutacja FAP-IY jest odpowiedzialna za podstawienie metioniny za waliną w pozycji 30 TTR, tak jak w przypadku typowego FAP typu I. Jednak analiza polimorfizmów DNA w locus TTR wykazała, że ...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i może wiązać się do przeciwciała an...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosoma...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminok...

Dwie odrębne grupy immunoglobulin A (IgA) ujawnione przez trawienie trawienne

Składniki surowicy IgA M, wydzielnicze IgA oddzielone od siary i IgA z surowicy pacjentów z marskością wątroby trawiono pepsyną przy pH 4,1. Składniki M IgA są segregowane na dwie grupy na podstawie ich względnej ilości trawienia trawiennego. Surowicę surowicy i siatkówki trawiono w całkowitej szybkości pośredniej do tej z dwóch grup białek szpiczaka IgA. Okazało się jednak, że siarkowa IgA może być początkowo bardziej oporna na trawienie trawienne niż surowica IgA. Zmienność tempa trawienia trawiennego nie była związana z mobilnością elekt...

Wpływ modulujący na syntezę i wydzielanie immunoglobulin przez limfocyty u pacjentów z niedoborem odporności.

Inkubacja limfocytów obwodowych (PBL) od zdrowych dawców z indukowanym pokeweek mitogenem (PWM) powodowała końcowe różnicowanie limfocytów B do immunoglobulin (Ig) syntetyzując i wydzielając komórki plazmatyczne. Komórki B od pacjentów z hipogammaglobulinemią z różnymi pierwotnymi niedoborami odporności nie uległy funkcjonalnemu zróżnicowaniu po podobnym leczeniu z użyciem PWM. Wspólne hodowle BL od zdrowych dawców i pacjentów z hipogammaglobulinemią często powodowały odchylenia, zarówno pozytywne, jak i negatywne, od oczekiwanych poziomów bi...

Badanie wad wydalniczych wątroby w niezbędnym niedoborze kwasów tłuszczowych. Ich możliwy związek z genezą cholesterolowych kamieni żółciowych.

Samce chomików otrzymywały normalną i niezbędną dietę kwasów tłuszczowych (EFA) przez co najmniej 12 tygodni przed kaniulacją przewodów żółciowych. W przypadku fosforanu [32P] synteza wątrobowa lecytyny była podobna, ale wydalanie z żółcią nowo zsyntetyzowanej lecytyny było istotnie zmniejszone u pacjentów z niedoborem EFA w porównaniu z normalnymi chomikami. Hepatyczna dawka dożylnie podawanego taurocholanu (TC) i taurochenodeoksycholanu (TCDC) była podobna w obu grupach zwierząt. Jednakże wydalanie z żółcią dożylnie podawanych wlewów by...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była lin...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania tr...

Płytki krwi i mikrotubule: WPŁYW COLCHICINE I D2O NA PLATELET AGGREGATION I UWOLNIENIE INDUKOWANE JONOFOREM WAPNIOWYM A23187

Badaliśmy rolę mikrotubul w agregacji płytek i wydzielaniu (reakcja uwalniania) indukowanej przez jonofor wapnia A23187 (0,8-5? M). W tych stężeniach agregacja płytek poprzedzona była okresem opóźnienia wynoszącym? 1 min. Wykazano, że kolchicyna (środek, który zakłóca montaż i demontaż mikrotubuli) wiąże się z mikrotubulami płytek krwi, stosując [3H] kolchicynę w stężeniu, które jest specyficzne dla mikrotubul w innych tkankach (10 nM). Kolchicyna wydłużyła okres opóźnienia, zahamowała drugorzędową falę agregacji płytek krwi i zahamow...

Obecność immunoreaktywnej beta-endorfiny w prawidłowym ludzkim osoczu: jednoczesne uwalnianie beta-endorfiny z adrenokortykotropiną po podaniu metyraponu.

Aby wyjaśnić, czy beta-endorfiny występują w osoczu normalnych osobników, ekstrakty osocza uzyskane przed i po podaniu metyraponu poddano chromatografii żelowej, a otrzymane frakcje badano czułym testem radioimmunologicznym na beta-endorfinę. Podstawowy poziom beta-endorfiny w osoczu wynosił 5,8 +/- 1,1 pg / ml (średnia +/- SE, n = 5), która wzrosła znacząco do poziomu 48,9 +/- 3,8 pg / ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej ( 30 mg / kg masy ciała) podawania metyraponu (P mniejsze niż 0,001). Poziom ACTH w osoczu również wzrósł ze średniego poziom...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim antygenem, powodują selektywną aglutynacj...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na ciężs...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania by...

Promowanie ludzkiej replikacji prekursorów adipocytów przez 17-beta-estradiol w hodowli.

Badano wpływ 17-beta-estradiolu i 17-alfa-estradiolu na prekursory adipocytów dorosłego człowieka rosnącego w systemie hodowli komórkowej. Komórki hodowano w subkulturze w obecności lub nieobecności hormonu. 17?-estradiol spowodował znaczącą promocję replikacji prekursorów adipocytów, co określono na podstawie zliczania komórek i wbudowania radioaktywnej tymidyny do DNA. Pobudzenie komórek stymulowane hormonem w zakresie stężeń 0,5-500 ng / ml pożywki wzrostowej. Najwyższy badany poziom wynosił 500 ng / ml. Maksymalne efekty uzyskano przy 50 ng /...

Unikalne środowisko endokrynologiczne płodu.

Tabela II podsumowuje w formie tabelarycznej główne cechy płodowego środowiska endokrynologicznego omówione na powyższych stronach. Ssak płodowy rozwija się w środowisku, w którym łożysko zapewnia funkcje oddychania, żywienia i wydalania. Metabolizm tkanek płodu jest w dużej mierze ukierunkowany na anabolizm; Temperatura ciała jest modulowana przez matczyny metabolizm, a termogeneza tkanki płodowej jest utrzymywana na poziomie podstawowym. Wydaje się, że wzrost tkanki i narząd jest regulowany przez czynniki wzrostu, które prawdopodobnie działają p...

Transformujący czynnik wzrostu-beta podwyższa poziomy stanu stacjonarnego prokolagenu typu I i informacyjnych RNA fibronektyny po transkrypcji w hodowanych ludzkich fibroblastach skóry.

Transformacja czynnika wzrostu-beta (TGF beta), po wstrzyknięciu podskórnym nowonarodzonym myszom, wywołuje szybką reakcję zwłóknieniową, stymuluje chemotaksję i podwyższa tempo biosyntezy kolagenu i fibronektyny przez fibroblasty in vitro. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne stymulowanej przez TGF beta syntezy kolagenu i fibronektyny w hodowanych ludzkich fibroblastach napletka. TGF beta preferencyjnie stymulował 3-5-krotną syntezę łańcuchów prokolagenu fibronektyny i typu I, jak pokazano na podstawie analizy polipeptydów. Wystąpiło również jednocze...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No Reaktywnych wobec tych hsp, ani wyrażon...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w podjednostce alfa glikoproteiny Ib prowadz...

Celowanie genowe u myszy ujawnia zapotrzebowanie na angiotensynę w rozwoju i utrzymywaniu morfologii nerek i regulacji czynnika wzrostu.

Podwyższone poziomy endogennej angiotensyny mogą powodować nadciśnienie tętnic nerkowych w wyniku silnego działania wazopresyjnego peptydu. Wytworzyliśmy przez celowanie w geny myszy homozygotycznych pod względem mutacji zerowej w genie angiotensynogenu (Atg-1). Po urodzeniu zwierzęta Atg-1 wykazują niewielkie opóźnienie w dojrzewaniu kłębuszków nerkowych. Chociaż zwierzęta Atg-1 są niedociśnione przez 7 tyg. Wieku, rozwijają one, w wieku 3 tygodni, wyraźne zmiany w korze nerek, podobne do tych w nadciśnieniowej nefrosterapii. Ponadto, brodawki hom...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimera...

Osadzanie i uwalnianie witaminy D3 z tkanki tłuszczowej: dowód na miejsce przechowywania u szczura

Witamina D we wszystkich tkankach ciała była znakowana radioaktywnie przez uzupełnianie szczurów odstawiających witaminę D z niedoborem doustnej witaminy D3-4-14C przez 2 tygodnie. Następnie wstrzymano całą witaminę D i zmierzono radioaktywność i zawartość witaminy D w różnych narządach i tkankach. Stwierdzono, że tkanka tłuszczowa zawiera zdecydowanie największą ilość radioaktywności w ciągu 3-miesięcznego okresu doświadczalnego. Natychmiast po suplementacji połowa całkowitej radioaktywności w tkance tłuszczowej odpowiadała niezmienionej...

Izolacja, oznaczanie i wydzielanie poszczególnych ludzkich neurofizin.

Ludzką neurofizynę wyizolowano z osuszonych acetonem ludzkich tylnych przysadek i rozdzielono na dwa główne peptydy neurofizyczne za pomocą chromatografii jonowymiennej i na cztery główne peptydy za pomocą preparatywnej elektroforezy w żelu tarczowym. Antysurowice hodowane na królikach wyodrębniły tylko dwa specyficzne miejsca antygenowe na izolowanych peptydach neurofizycznych. Opracowano indywidualne czułe i specyficzne testy radioimmunologiczne dla dwóch ludzkich neurofizyn. Te testy wykorzystano do pomiaru każdej neurofizyny w nieekstrahowanym ludzkim...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta prze...

Zwiększona liczba limfocytów T z receptorami antygenu gamma-delta w podgrupie osób z sarkoidozą płucną.

Osoby z sarkoidozą oceniano pod kątem preferencyjnego stosowania limfocytów T z receptorem antygenowym limfocytów T typu delta-dodatniego (+). W porównaniu z normalnymi osobnikami (n = 19), grupa z sarkoidozą miała zwiększoną liczbę limfocytów T CD3 + alfa-ujemnych (-) we krwi (normalna, 58 +/- 12 komórek / mikrolitrów, sarkoida, 192 +/- 45 komórki / mikrolitry, P mniejsze niż 0,05) oraz w nabłonkowym płynie płuc (normalne, 78 14 komórek / mikrolitry, sarkoida, 240 +/- 60 komórek / mikrolitry, P mniejsze niż 0,04) i jednocześnie zwiększona liczba ...

Skuteczność wchłaniania cholesterolu w jelitach u człowieka jest związana z fenotypem apoproteiny E.

Zależność między efektywnością wchłaniania cholesterolu a fenotypem apolipoproteiny E (apoE) zbadano w losowej próbie mężczyzn w średnim wieku. Pacjenci, którzy byli heterozygotyczni lub homozygotyczni pod względem epsilonu 2 alleli wchłaniali mniej i zsyntetyzowali więcej cholesterolu niż te z fenotypem E4 / 3 i E4 / 4, wartości dla osób z najczęstszym fenotypem E3 / 3 (56% populacji próbka) mieszcząca się pomiędzy. Spośród całej badanej grupy suma indeksów apoE (np. E2 / 3 = 5) była dodatnio skorelowana z frakcyjną absorpcją cholesterolu ...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączone z fr...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są...

Ekspresja mutacji missense w informacyjnym RNA dla ciężkiego łańcucha beta-miozyny w tkance mięśnia sercowego w kardiomiopatii przerostowej.

Stwierdziliśmy, że mutacja missense w egzonie 13 genu ciężkiego łańcucha beta-miozyny (beta MHC) ulega ekspresji w informacyjnym RNA (mRNA) wyizolowanym z biopsji endomiokardialnej prawej komory uzyskanej z probanda rodziny z kardiomiopatią przerostową. Mutacja jest wynikiem substytucji adeniny dla reszty guaniny w jednym allelu genu beta MHC i tworzy drugie miejsce rozpoznania dla endonukleazy restrykcyjnej Ddel w eksonie 13. Mutacja jest dziedziczona w sposób mendlowski i ulega segregacji z kardiomiopatią przerostową w tej rodzinie. Komplementarne DNA zsynt...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i ...