Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono...

Homozygotyczna 4,1 (-) dziedziczna eliptocytoza związana z mutacją punktową w dalszym kodonie inicjacyjnym genu białka 4.1.

Przebadaliśmy 43-letniego pacjenta z Hiszpanii z homozygotyczną, 4.1 (-) dziedziczną eliptocytozą. W krwinkach czerwonych brakowało jakiejkolwiek formy białka 4.1. Spektyna i aktyna były nieznacznie, ale znacznie zmniejszone. Zmiany pojawiły się na poziomie białek 4.5 i 4.9. Glikoporfina C uległa znacznemu zmniejszeniu. Nieprawidłowy allel był związany z haplotypem - ++ (Pvu II, Bgl II, Bgl II, Pvu II, Pvu II). mRNA 4.1 (-) miał pozornie normalny rozmiar, ale zmniejszył się o około dwie trzecie. Ponieważ nieprawid...

Upośledzone wykorzystanie folanu w niedokrwistości złośliwej: badanie radioznakowanego 5-metylotetrahydrofolanu

Możliwą rolę kobalamin w stosowaniu metylotetrahydrofolianu w surowicy badano za pomocą radioznakowanego metylotetrahydrofolianu u osobników z niedokrwistością złośliwą. Po podaniu dożylnym, metylotetrahydrofolian-3H (SA 11,500 Ci / mol, dawka 0,05 ?g / kg) został usunięty z surowicy do tkanek osób z niedoborem witaminy B12, o połowę szybciej niż po tym, jak ci sami otrzymali witaminę B12. Niedobór witaminy B12 wiązał się także ze zwiększoną szybkością wydalania nerkowego metylotetrahydrofolianu lub jego po...

Różnicowe wiązanie immunoglobuliny A i kompleksów immunologicznych G1 immunoglobulin z erytrocytami naczelnych in vivo. Immunoglobulina Kompleksy immunologiczne A wiążą się gorzej z erytrocytami i są preferencyjnie osadzane w kłębuszkach.

Erytrocyty prymusa wydają się odgrywać rolę w usuwaniu potencjalnie patogennych kompleksów immunologicznych (IC) z krążenia. Badanie to przeprowadzono w celu porównania klirensu z krążenia i wychwytu dwóch monoklonalnych sond IC: jeden z nich, IgG1-IC, był dobrze związany z erytrocytami, a drugi, IgA-IC, był stosunkowo słabo wiązany przez erytrocyty. Sondy IC znakowano różnymi izotopami jodu i infuzowano jednocześnie lub kolejno w krążeniu tętniczym. Wyniki wskazują, że w porównaniu z IgG1-IC, IgA-IC wiążą...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Modyfikacja przez Beta-adrenergiczną blokadę odpowiedzi krążeniowych na ostrą niedotlenienie u człowieka

U 17 zdrowych mężczyzn, blokada beta-adrenergiczna znacząco zmniejszyła tachykardię i zwiększenie pojemności minutowej serca związane z inhalacją 7,5% tlenu przez 7 do 10 minut. Niedotlenienie nie zwiększyło stężenia adrenaliny lub noradrenaliny w osoczu u sześciu pacjentów. Ponadto, blokada receptorów alfa i beta w przedramieniu nie wpłynęła na rozszerzenie naczyń krwionośnych w przedramieniu wywołane niedotlenieniem, dostarczając dowodów farmakologicznych, że niedotlenienie stosowanego stopnia i czasu trwan...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stę...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodo...

Wpływ niedoboru witaminy A i jej uzupełniania na szczurzym wydzielanie insuliny in vivo i in vitro z izolowanych wysepek.

Zbadaliśmy wpływ niedoboru witaminy A i jego uzupełnienia na uwalnianie insuliny szczurów i białko wiążące retinol komórkowy w komórkach (CRBP) i białko wiążące kwas retynowy (CRABP). Dwufazowe uwalnianie insuliny z wysp uszkodzonych z niedoborem witaminy A było znacząco upośledzone. Uwalnianie pozostało upośledzone przez uzupełnianie kwasu retinowego (RA), dieta 2 mikrogramy / g w porównaniu do uwalniania z wysepek szczurów uzupełnionych retinolem w postaci palmitynianu retinylu, dieta 4 mikrogramy / g. Uwolni...

Poziomy we krwi i szybkość wytwarzania 17-hydroksypregnenolonu u człowieka

Opracowano wiarygodny test radio-ligand do pomiaru 17-hydroksypregnenolonu w osoczu krwi obwodowej człowieka. Średnie stężenie 17-hydroksypregnenolonu w osoczu u mężczyzn wynosiło 1,9 ?g / ml; a u kobiet 3,5 miligrama / ml. Te środki nie różniły się znacząco od siebie, a poziomy były takie same w fazie pęcherzykowej i lutealnej cyklu miesiączkowego. U kobiet kora nadnerczy była źródłem 17-hydroksypregnenolonu; u mężczyzn 40% zostało wytworzone przez jądra. Ponieważ wskaźnik klirensu metabolicznego wynosił o...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji,...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym ...

Charakterystyka dwóch populacji ludzkich limfocytów posiadających łatwo wykrywalną immunoglobulinę powierzchniową.

Dwie odrębne populacje limfocytów, z których każda zawierała łatwo wykrywalną powierzchnię immunoglobuliny, wykryto w ludzkiej krwi obwodowej. Pierwsze, komórki B, mają determinanty powierzchni, które są stabilne w 37 ° C, ale są usuwane przez pronazę i regenerują się w hodowli. Komórki są przylegające do nylonu i mają receptor dla C3, a badania z jednostkową sedymentacją grawitacyjną wskazują, że są to głównie małe limfocyty. Komórki B zawierają 9,5% całkowitej liczby limfocytów, przy prawidłowym z...

Inaktywator anafilatoksyny ludzkiego osocza: jego izolacja i charakterystyka jako karboksypeptydazy

Niepowodzenie ludzkiej surowicy powodującej aktywność anafilatoksyny można przypisać obecności silnego inaktywatora anafilatoksyny w ludzkiej surowicy. Inaktywator wyizolowano i scharakteryzowano jako (3 -globulinę o masie cząsteczkowej około 310 000. Stwierdzono, że zniesienie aktywności obu anafilatoksyn, które pochodzą odpowiednio z trzeciego i piątego składnika dopełniacza i bradykininy. Inaktywacji anafilatoksyny pochodzącej z C3 i bradykininy towarzyszyło uwalnianie C-końcowej argininy z tych peptydów. Wykaz...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ic...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-g...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, po...

Hormonalna regulacja poziomów Lp (a) w surowicy. Przeciwne efekty po leczeniu estrogenami i orchidektomii u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.

Stężenia lipoprotein w surowicy (a) [Lp (a)] określono w dwóch grupach starszych mężczyzn cierpiących na raka prostaty, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia estrogenem (n = 15) lub orchidektomii (n = 16). Estrogen podawano doustnie, etynyloestradiol, 150 mikrogramów na dobę, w połączeniu z domięśniowym fosforanem poliestradiolu, 80 mg / mo. Poziomy wyjściowe były podobne w obu grupach, ale 6 miesięcy po rozpoczęciu leczenia poziomy Lp (a) w surowicy zmniejszyły się o około 50% w grupie leczonej estrogen...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków...

Reaktywność na antygeny mielinowe w stwardnieniu rozsianym. Limfocyty krwi obwodowej odpowiadają głównie na glikoproteinę mielinową oligodendrocytu.

Chociaż odpowiedzi limfocytów T na ilościowo duże białka mielinowe, podstawowe białko mieliny (MBP) i białko proteolipidowe (PLP), prawdopodobnie będą miały znaczenie w przebiegu stwardnienia rozsianego (MS), komórkowe odpowiedzi autoimmunologiczne na inne antygeny mielinowe, w szczególności ilościowo niewielkie antygeny mielinowe, takie jak glikoproteina związana z mieliną (MAG) i specyficzna dla centralnego układu nerwowego glikoproteina mieliny oligodendrocytów (MOG), mogą również odgrywać dominującą rolę ...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacyjne...

Sygnały proliferacyjne dla supresorowych limfocytów T. Komórki pomocnicze stymulowane mitogenem szkarłatki in vitro wytwarzają czynnik wzrostu komórek supresyjnych.

Aby zdefiniować sygnały molekularne opracowane przez populacje induktorów wspomagających wzrost lub różnicowanie komórek T8 +, zebraliśmy supernatanty stymulowanych mitogenami szkarłatków (PWM) pozbawionych komórek T8 +. Po dodaniu do oczyszczonych komórek T8 + supernatanty te spowodowały znaczną proliferację. PWM plus interleukina 2 (IL-2) w ilościach równoważnych ilościom w supernatancie nie może odtworzyć odpowiedzi wywołanej przez supernatant. Komórki T8 + aktywowane supernatantami otrzymanymi z komórek T4...

Transformujący czynnik wzrostu-beta podwyższa poziomy stanu stacjonarnego prokolagenu typu I i informacyjnych RNA fibronektyny po transkrypcji w hodowanych ludzkich fibroblastach skóry.

Transformacja czynnika wzrostu-beta (TGF beta), po wstrzyknięciu podskórnym nowonarodzonym myszom, wywołuje szybką reakcję zwłóknieniową, stymuluje chemotaksję i podwyższa tempo biosyntezy kolagenu i fibronektyny przez fibroblasty in vitro. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne stymulowanej przez TGF beta syntezy kolagenu i fibronektyny w hodowanych ludzkich fibroblastach napletka. TGF beta preferencyjnie stymulował 3-5-krotną syntezę łańcuchów prokolagenu fibronektyny i typu I, jak pokazano na podstawie analizy polipept...

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynn...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktow...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilo...

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 wystę...

Wada wiązania insuliny z receptorami u otyłych mężczyzn. Usprawnienie z ograniczeniem kalorii.

Przy insulinie wynoszącej 0,1 ng / ml, wiązanie (125I) insuliny in vitro do krążących limfocytów od 11 otyłych pacjentów było mniejsze niż obserwowane dla komórek od 10 cienkich ochotników. Ponadto w przypadku komórek otyłych insulina nie znakowana była mniej skuteczna w konkurowaniu ze znakowanym hormonem pod względem wiązania, zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu insuliny nieznakowanej. Różnice te nie zostały uwzględnione przez wysokie stężenia insuliny w krążeniu otyłych pacjentów w czasie pobi...

Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluoresce...

Trwałość fenotypu powodującego zmniejszenie kolagenu w hodowanych fibroblastach twardziny po krótkotrwałym narażeniu na interferony.

Przejściowe narażenie na czynniki związane z zapaleniem, czynniki stymulujące fibroblasty, wydaje się inicjować zwłóknienie przez indukowanie uporczywie aktywowanych fenotypów eksponowanych przez hodowle fibroblastów pochodzące ze skóry twardziny i innych tkanek włóknistych. Aby określić, czy jedna klasa czynników hamujących fibroblasty, interferony (IFN), odgrywają rolę w eliminowaniu zwłóknienia, działając jako trwałe dezaktywatory fibroblastów, zahamowaliśmy (40-60%) wzrost i produkcję kolagenu normalny...

Czynniki reumatoidalne z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów są genetycznie heterogeniczne i somatycznie zmutowane.

Zgłaszamy sekwencje DNA genów immunoglobuliny ciężkiego i lekkiego łańcucha 11 monoklonalnych czynników reumatoidalnych (RF) wydzielających z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Wynika to z analizy immunogenetycznej tych linii, że aktywność RF związana z RA może powstawać z wielu różnych genów łańcucha ciężkiego i lekkiego i kombinacji genów. Chociaż odpowiedź RF naszych dwóch pacjentów wykazuje odchylenie w zakresie wykorzystania genów w stosunku do tych genów używ...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona węgl...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i mo...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/-...

Kwaśne poliaminokwasy hamują ludzką toksyczność zasadowego białka granulocytów eozynofilowych. Dowód na rolę funkcjonalną ProMBP.

Eozynofilowy główny białko granulki (MBP), silna toksyna dla robaków pasożytniczych i komórek ssaków in vitro, jest pojedynczym łańcuchem polipeptydowym bogatym w argininę. MBP zostało zlokalizowane na uszkodzonych robakach i tkankach w chorobach nadwrażliwości, w tym astmie oskrzelowej. CDNA MBP wskazuje, że MBP ulega translacji jako lekko kwasowa preproproteina z kwaśnym propartem. Aby przetestować hipotezę, że kwasowa część pro proBBP hamuje toksyczność dojrzałego MBP, kwaśne poliaminokwasy (aa) zostały u...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu a...

Protoporfiria erytropoetyczna w myszy domowej. Receptywny odziedziczony niedobór ferrochelatazy z niedokrwistością, nadwrażliwością na światło i chorobą wątroby.

Aktywna mutacja autosomalna recesywna (nazwana fch lub niedobór ferrochelatazy) powodująca żółtaczkę i niedokrwistość u myszy pojawiły się w eksperymencie z mutagenezą za pomocą etylonitrosomocznika. Homozygoty (fch / fch) wykazują niedokrwistość hemolityczną, nadwrażliwość na światło, cholestazę i ciężką niewydolność wątroby. Protoporfiryna znajduje się w wysokim stężeniu w erytrocytach, surowicy i wątrobie. Aktywność ferrochelazy w różnych tkankach wynosi 2,7-6,3% normy. Heterozygoty (+ / fch) ni...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim antyge...

Stężenie reduktazy NADH-cytochromu b5 w erytrocytach osób zdrowych i methemoglobinemicznych zmierzono za pomocą ilościowego testu radioimmunoblottingu.

Aktywność reduktazy NADH-cytochromu b5 (reduktazy NADH-methemoglobiny) jest ogólnie zmniejszona w krwinkach czerwonych pacjentów z recesywną dziedziczną methemoglobinemią. Aby określić, czy ta niższa aktywność wynika z obniżonego stężenia enzymu o normalnych właściwościach katalitycznych, czy z obniżonej aktywności enzymu obecnego w normalnym stężeniu, zmierzono stężenia reduktazy erytrocytów za pomocą ilościowej metody radioimmunoblottingu, stosując oczyszczone przez powinowactwo przeciwciała poliklonaln...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak sp...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Po...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólno...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genotyp D...

Oczyszczenie i częściowa charakterystyka czynnika wzrostu hepatocytów z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby.

Ludzki czynnik wzrostu hepatocytów (hHGF) został oczyszczony około 209,000-krotnie z 18% wydajnością z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby. Oczyszczanie obejmuje obróbkę cieplną osocza, precypitację siarczanem amonu i chromatografię na kolumnie Affi-Gel Blue, heparynę-Sepharose i hydroksyloapatycie. Oczyszczone hHGF pokazuje kilka pasm o masie cząsteczkowej od 76 000 do 92 000. Każdy prążek wykazuje aktywność stymulującą wzrost na hodowanych hepatocytach, która jest proporcjonalna do intensyw...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwróci...

Wada immunoregulacyjnych podzbiorów komórek T u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, wykazana w przypadku przeciwciała anty-2H4.

Fenotyp powierzchni komórkowej limfocytów krwi obwodowej (PBL) u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE) scharakteryzowano monoklonalnym przeciwciałem anty-2H4, które definiuje podzespół indukujący supresję człowieka. Wykazano, że populacja komórek T4 + 2H4 + ma kluczowe znaczenie dla aktywacji komórek supresorowych T8 +. Pacjenci ze SLE mają znacząco zmniejszony procent komórek T4 + 2H4 + (13 +/- 2%) w ich PBL w porównaniu z normalnymi kontrolami (21 +/- 1%) (P mniej niż 0,001). To zmniejszenie było na...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy st...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu ...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu ...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było au...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowite...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SL...

Pochodne leukotaktyczne w zapalnych mazi stawowej u ludzi

Duży procent reumatoidalnych płynów maziowych zawiera aktywność chemotaktyczną dla granulocytów króliczych (neutrofilowych). Aktywność chemotaktyczna jest w dużej mierze związana z piątymi (C5) i szóstymi (C6) składnikami ludzkiego dopełniacza; kombinacja technik fizykochemicznych wskazuje, że aktywność można przypisać do C567 i C5a, produkt rozszczepienia C5. Wiele reumatoidalnych płynów maziowych zawiera enzym rozszczepiający C5, który na podstawie swoistości substratu i podatności na inhibitory jest bard...

Wywołane cyjankiem odpowiedzi na utlenianie-redukcję cytochromu a, a3 w mózgu szczura in vivo.

Czułość mózgu na indukowaną cyjanami histotoksyczną niedotlenienie i działanie ochronne znanych antagonistów cyjanku oceniano in vivo za pomocą spektrofotometrii odbiciowej. Zależne od cyjanku zmiany w stopniu oksydazy cytochromowej ?, ?3 (oksydazy cytochromowej) (redoks), wysycenie hemoglobiny tkanek i miejscowa objętość krwi były w sposób ciągły monitorowane w korze mózgowej szczurów. Niekumulowane, zależne od dawki hamowanie in situ mitochondrialnego łańcucha oddechowego oceniano bezpośrednio przez pomiar wz...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary sp...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. placeb...