Aleksander Kamiński

50 ROCZNICA
ZDOBYCIA IMIENIA SZARYCH SZEREGÓW
PRZEZ HUFIEC ZHP WARSZAWA-MOKOTÓW
1 9 6 7  —  2 0 1 7


Aleksander Kamiński
(1903–1978)

Peda­gog, wycho­waw­ca, pro­fe­sor nauk huma­ni­stycz­nych. Instruk­tor ZHP od 1921 roku, harc­mistrz (1927 r.). Współ­twór­ca meto­dy zucho­wej, autor pod­ręcz­ni­ków meto­dycz­nych dla instruk­to­rów zucho­wych: „Antek Cwa­niak”, „Książ­ka wodza zuchów”, „Krąg rady”.

Kie­row­nik Wydzia­łu Zuchów GK Har­ce­rzy, komen­dant Szko­ły Instruk­to­rów Zucho­wych w Nie­ro­dzi­miu i Ośrod­ka Har­cer­skie­go w Gór­kach Wiel­kich, kie­row­nik Wydzia­łu Kształ­ce­nia Star­szy­zny Har­cer­skiej w Głów­nej Kwa­te­rze ZHP.

W cza­sie woj­ny był człon­kiem GK Sza­rych Sze­re­gów, redak­to­rem „Biu­le­ty­nu Infor­ma­cyj­ne­go”, zało­ży­cie­lem i Komen­dan­tem Głów­nym Orga­ni­za­cji Małe­go Sabo­ta­żu „Wawer”. Po kapi­tu­la­cji Powsta­nia War­szaw­skie­go nie uczest­ni­czył już w dzia­łal­no­ści kon­spi­ra­cyj­nej.

Usu­nię­ty z ZHP  w 1949 roku z przy­czyn ide­olo­gicz­nych. Wró­cił na krót­ko w 1956, był prze­wod­ni­czą­cym RN do 1958 r.

Usu­nię­ty tak­że z począt­kiem 1950 r. z Uni­wer­sy­te­tu Łódz­kie­go, a wszyst­kie jego utwo­ry zosta­ły wyco­fa­ne z  pol­skich biblio­tek i obję­te cen­zu­rą. Powró­cił na UŁ w 1958 roku.

Autor ksią­żek: „Kamie­nie na sza­niec”, „Wiel­ka gra”, „Naro­dzi­ny dziel­no­ści”, „Józef Grze­siak Czar­ny”, „Zoś­ka i Para­sol”, oraz  oko­ło 240 prac, 300 arty­ku­łów i recen­zji.


Alek­san­der Kamiń­ski 9 paź­dzier­ni­ka 1967 roku pisze Oska­ro­wi:

Byłem na fan­ta­stycz­nych uro­czy­sto­ściach:

a. Póź­nym wie­czo­rem, przy pochod­niach na cmen­ta­rzu przy gro­bach bata­lio­nu „Zoś­ka” – apel pole­głych — wstrzą­sa­ją­ce wra­że­nie. Żad­ne­go nie­tak­tu.

b. Na sta­dio­nie „War­sza­wian­ki”- nada­nie huf­co­wi moko­tow­skie­mu imie­nia Sza­rych Sze­re­gów.